Posted by: budhisetyawan on: Oktober 4, 2008
NALIKA GUNUNG – GUNUNG NEGES
gunung-gunung kang padha pating jenggeleg
aweh pitakon marang wit-witan ana sawah lan tegalan
wit pari, tela, jagung, kacang padha ora bisa jawab
amarga padha ora ngerti apa makna pitakone gunung
Posted by: budhisetyawan on: Agustus 18, 2008
PESAKITAN
urip kang abot
ngene kleru, ngono luput
Posted by: budhisetyawan on: Agustus 18, 2008
Sakwise sabageyan geguritanku njedhul ing sawetara edisi, salah sawijining geguritan tulisanku kapacak maneh ing Kalawarti Umum Basa Jawa Damarjati kang terbit ing Jakarta. Geguritanku mau mawa irah-irahan Karo Aku.
KARO AKU
bebarengan sliramu
mecaki dina-dina kebak puspa
lan warna
Posted by: budhisetyawan on: April 23, 2008
JANJI SEPI
dawane rel sepur liwat tengah alas sawah apadene kutha
prasasat isih dawa janjimu
kang nggawa daya sumringah ing sajroning laku
Posted by: budhisetyawan on: Februari 24, 2008
ILIR-ILIR
kabeh manungsa
kabeh janma kang urip
mesthi
tekan papan kuwi
ora ngerti rama
ora ngerti biyung
ora ngerti anak-bojo
ora ngerti putu
ora ngerti embah
ora ngerti sedulur
ora ngerti awake dhewe
kabeh sarwa putih
samar
kumleyang
“pesthi Gusti”
Purworejo. Mei 1993
(Geguritan di atas dimuat di Kalawarti Umum Basa Jawa DAMARJATI no 59 tahun 2008)
[...]
Posted by: budhisetyawan on: Januari 29, 2008
RON GARING
Wengi sansaya atis
nalika aku sesingidan ing sajroning swara gamelan
kang digawa dening angin
prasasat tan kendhat
anggonku kulak warta adol prungu
ananging isih mamring
aku wis pingin cecaketan
obormu kang makantar-kantar
madhangi jangkah lan jagatku
ana ngendi papanmu
lelana tapa brata
tanpa pawarta tanpa swara
aku kadya ron garing
kumleyang kabur kanginan
ing jagat peteng lelimengan
krasa luwih abot
anggonku ngadhepi dina-dina ing ngarep
mlakuku ora mantep
kagubet ribet lan ruwet
adoh [...]
Posted by: budhisetyawan on: Januari 25, 2008
SIJI SURO
wit-witan jumedhul saka ngakasa
maneka warna godhong lan woh-wohane
kebak aksara kang wis katulis
bisa diwaca lan ora bisa diwaca
kadhang katon kadhang ora
gumantung padhanging netra
banyu segara malih dadi seksi
kanthi cahya kang madhangi
kitab adammakna
tan ana kang keri
tan ana kang keliwatan
kacathet nora bakal ilang
mbulan wis katon ngilo ana tlaga
nggawa dluwang resik tanpa aksara
kumleyang sakdhuwure sirah
mabur sakparan-paran
angiteri jagad
Jakarta, 26 Maret [...]
Posted by: budhisetyawan on: Januari 9, 2008
SUKMA LELANA GUGAT
angin kang mabur kekiteran ing dhuwur samodra
sasat tanpa leren ngobahake banyu
iwak gedhe iwak cilik padha gumregah
jumedhul sakdhuwure ombak
ilang swara mlebu ing akasa
prau-prau lelangen ngoyak playune angen-angen
kanthi jala lan jaring saka sutra
obor thathit lan lintang
sambung sinambung ing wewangunan jagad
tepake isih katon cetha ing garis tangan
prasetya lan prasapa ngumbara
dadi omah urang lan kewan segara liyane
lumaku [...]
Posted by: budhisetyawan on: November 29, 2007
EMBUH I
Wengi saya atis
sansaya pepet
mamring
mbatiri ati
gempil
napaki impen kapungkur
kadaluwarsa
kang tansah beksan
sajroning netra
Purworejo, 26 Agustus 1993
KARO AKU
bebarengan sliramu
mecaki dina-dina kebak puspa
lan warna
prasasat tanpa ana rasa ngelak lan luwe
ora ngerti-ngerti, sedhela tekane esuk marani sore
wewangunan kang awake dhewe gawe sakloron
wis katon endah
sanajan durung ngerti kapan bakal dadi
daksawang netramu
angel anggonku [...]
Posted by: budhisetyawan on: November 29, 2007
ILIR-ILIR
Kabeh manungsa
kabeh janma kang urip
mesthi
tekan papan kuwi
ora ngerti rama
ora ngerti biyung
ora ngerti anak-bojo
ora ngerti putu
ora ngerti embah
ora ngerti sedulur
ora ngerti awake dhewe
kabeh sarwa putih
samar
kumleyang
“pesthi Gusti”
[...]
